کیش و مات

برو به کیشِ خویش خوش باش که من به مات تو مات و مبهوتم

 

اصلا نمی دانم این جمله از کجا آمد اما یکدفعه آمد آنقدر سریع آمد و آنقدر سریع می خواست برود که اگر چند ثانیه درنگ کرده بودم پریده بود!